Monthly Archives: September 2016

6 αλήθειες για την ξενιτιά

14184372_10154422610420275_9085409334683819648_n

Η συγγραφέας εξιστορεί ποιες ειναι οι εμπειρίες της 2 χρόνια μετά, από τότε που έφυγε από την Ελλάδα για να ζήσει στο εξωτερικό

1. Οταν ζεις στο εξωτερικό, εσύ είσαι ο ξένος

Πιο απλά παιζεις το παιχνίδι σε δικό τους γήπεδο. Η προσαρμογή στη νέα αυτη στην πραγματικοτητα θα πάρει το χρόνο που χρειάζεται ανάλογα με το τι αποσκευές κουβαλά ο καθένας. Προφανώς όσο πιο νέος εισαι, τόσο πιο γρηγορα προσαρμόζεσαι. Εχεις ομως τη μοναδική ευκαιρία να δεις τον εαυτό σου εξω απο τη γυάλα και να τον γνωρισεις ετσι καλυτερα. Μπορείς να δεις τον εαυτό σου πως χειρίζεται μία νέα κατάσταση, πώς κάνει νέους φίλους, πώς γίνεται μέρος μίας κοινότητας που δεν έχει καθόλου κοινές παραστάσεις, εμπειρίες και τρόπο σκέψης.
Μέσα σε αυτά τα 2 χρόνια η funnyface εχει γνωρίσει κάποιους αλλους expat, κάποιους ντόπιους και κάποιους Ελληνες. Οπότε βλέπει διαφορετικές προσεγγίσεις της πραγματικότητας. Οι φίλοι της που έχουν ερθει απο αλλες χώρες με δυνατό βιογραφικό, έχουν βρει καλή δουλεια και ζουν ανετα. Είναι παντα ευδιαθετοι, βέβαια ειναι μια δεκαετια νεότεροι και ζουν στο εξωτερικό απο τότε που ξεκίνησαν τις σπουδες τους. Καποια αλλη expat που γνωριζει η funnyface εχει έρθει από χώρα της Αφρικής. Κατάφερε να δημιουργησει οικογένεια αλλά έχει τη μελαγχολία του ανθρωπου που του λειπουν οι πιο εγκαρδιες ανθρωπινες επαφές και η οικονομικη άνεση.
Οι ντοπιοι που γνωρίζει είναι νεαρά παιδια που σπουδάζουν και ταξιδευουν συχνά στην Ελλάδα ή έχουν σπίτι στην Ελλάδα οπότε το κοινό σημειο συζήτησης είναι τι; η Ελλαδα.
Οι Ελληνες που ξερει είναι μια οικογένεια που μεταναστευσαν πριν 3 χρόνια σε μεγάλη ηλικία που δεν ξέρουν αγγλικά που στη Νορβηγία σχεδόν ολοι μιλουν άπταιστα κι έτσι φυσικά δε μπορουν να μάθουν τη γλώσσα, και η πραγγματικότηα τους περιοριζεται γύρω απο την κοινοτητα της ελληνικής εκκλησίας που δυστυχώς το επίπεδο της δεν είναι οτι καλυτερο. Οι περισσοτεροι Ελληνες έχουν έρθει στη Νορβηγια λόγω χρεών που έχουν στο ελληνικό δημόσιο. Και ως γνησιοι Ελληνες γκρινιαρηδες κλαιγονται χωρίς λογο.
Φυσικά και είναι κουραστικό να μιλάς στα αγγλικά και στα νορβηγικα ακομα δυσκολοτερα και να προσπαθεις να επικοινωνησεις. Ο εγκεφαλος κουραζεται. Και είναι χαλαρωτικό να είσαι με Ελληνες και να μιλας τη γλωσσα σου. Αλλά πέφτουμε στην παγίδα της γκρινιας γιατί συγκρινουμε δυο διαφορετικόυς τόπους και νοοτροπίες. Η αληθεια πάντα βρίσκεται στη μέση. Και οσο πιο γρήγορα χωνέψει η funnyface ότι κάθε μέρα πρέπει να δείχνει την αξία της γιατί εκείνη είναι η ξένη, τόσο το καλυτερο.

2. Δεν υπάρχει το διλημμα “Ελλάδα-μένω για τους δικούς μου Ή εξωτερικό-για να κάνω καριέρα”.

Από δικαιολογίες είμαστε πρωτοι. “Αυτός ο Έλληνας διαπρέπει στο εξωτερικό, ενώ η Ελλάδα τρώει τα παιδιά της”, “Αν είχα μείνει έξω, τώρα θα έβγαζα τόσα, θα είχα αυτή την θέση”. Ναι σιγουρα κάποιοι Ελληνες διαπρέπουν, φυσικά υπάρχουν και πολλοι που δεν διαπρεπουν. Ανάλογα είπαμε με το τι κουβαλάει ο καθένας στην καμπουρα του.
Και στην Ελλάδα του σήμερα δεν ισχύει το οτι η Ελλαδα τρωει τα παιδια της. Το έλεγε και η funnyface αυτό καποτε και τώρα αναθεωρεί. Απλά τώρα κατάλαβε καλυτερα τι συμβαίνει γιατι το ζει απο απόσταση. Επειδη η πατρίδα σου είναι και κατα καποιο τρόπο η μαμά σου, είσαι πιο χαλαρός και απλά γκρινιαζεις εκ του ασφαλούς. Σου φταίνε όλα και βρίζεις του πάντες και έτσι παιζεις και εσύ το ρόλο σου που ειναι αρνητικός. Γιατι βλέπεις τώρα ότι υπαρχουν και αρκετοι Ελληνες που όχι μόνο το παλευουν περισσότερο στον τόπο τους αλλά και πετυχαίνουν. Απλά μπορει εσύ να ήθελες να ανοιξεις τα φτερά σου για δικους σου προσωπικους λόγους.

3. Γιατί να τα ισοοπεδωνουμε όλα?

Πολλοί απο τους Ελληνες είτε είμαστε νεότεροι σε ηλικία, είτε μεγαλύτεροι, βγαίνουμε στο εξωτερικό και ξαφνικά όλα, ΜΑ ΟΛΑ είναι καλύτερα από την Ελλάδα. Καταρχάς, είναι αδύνατον. Κατά δεύτερον, είναι άδικο για τους ανθρώπους σου που έχουν μείνει πίσω.
Προσωπικα ως funnyface δεν το ισχυρίστηκα ποτε αυτο. Ναι έχω πει οτι οι συγκοινωνιες ειναι παντα στην ωρα τους στο Οσλο, ναι αμοίβομαι καλύτερα, όμως αυτά αφορούν το υλιστικό κομμάτι. Ομως δε μπορεί να σε καλυψει αυτό και στην τελική αν δεν έχεις και καλύτερα εισοδηματα εκει που ζεις, τοτε τι κάνεις ?
Βέβαια η ζωή ειναι πανάκριβη εδώ, και αν δε συγκατοικείς με καποιον, δε την παλευεις οικονομικα εδώ. Εκτός κι αν είσα στέλεχος.

4. Η εικόνα του Ελληνα -θύμα της κρίσης δεν είναι ελκυστική

Η funnyface έπαιξε αυτό τον ρόλο και τώρα βλέπει σιγά -σιγά ότι είναι αποκρουστικός. Ναι σιγουρα η Ελλαδα μαστίζεται απο την ανεργία κι αυτό αναγκασε πολλους νεους και ανθρώπους που ήταν να βγουν στη σύνταξη να βγουν στο εξωτερικό για επαγγελματική αποκατασταση αλλά μεχρι εκεί.
Το να ισχυρίζεσαι ότι σε αντιμετωπίζουν κάπως διαφορετικά επειδη είσαι Ελληνας ισχυει μεχρι ενα βαθμό της τάξεως ας πουμε 2 με κλιμακα το 10. Υπάρχουν ομως ενα σωρό άλλοι λόγοι, για τους οποίους μπορεί να σε αντιμετωπίσουν διαφορετικά στην δουλειά σου και αν είναι σοβαροί επαγγελματίες και άνθρωποι, δεν θα είναι το διαβατήριό σου. Αρα το υπολοιπο 8 με κλίμακα το 10 είναι καθαρά δικη σου υποθεση πως να το δουλέψεις.

5. Όσο είσαι έξω, θα είσαι τουρίστας για τον τόπο σου.

Ξέρεις, θα γίνεις σαν αυτούς που έρχονται τα καλοκαίρια, θα γίνονται μαύροι, παραγγέλνουν χωριάτικη και βγάζουν φωτογραφίες; Αυτό. Μόνο που εσύ θα μιλάς και την γλώσσα, θα έχεις 4-5 παραπάνω ντόπιους γνωστούς να συναντήσεις και ναι, δεν θα χρειάζεσαι βίζα. Οταν το αντιμετωπιζεις ετσι και ο τόπος σου θα σε αντιμετωπίζει σαν τουρίστα. Φιλόξενα βέβαια, αλλά σαν επισκέπτη. Θα λενε “ηρθε η Νορβηγέζα”…

6. Όταν φεύγεις, η ζωή πίσω – των φίλων σου, της οικογένειάς σου κλπ- Σ Υ Ν Ε Χ Ι Ζ Ε Τ Α Ι.

Δεν σε περιμένουν να γυρίσεις για να συνεχίσουν να ζουν. Ναι, τους λείπεις, ναι σου λείπουν. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Οι σχέσεις χρειάζονται τη φροντίδα τους, χρειαζονται πότισμα, ξεχορτιαρισμα. Θα δεις και ποιες φιλίες αντέχουν στο χρόνο και ποιες ήταν να κρατήσουν για καποιο χρονικό διαστημα. Αν λοιπόν έχεις στο μυαλό σου να γυρίσεις πίσω και δεν έχεις ρίξει μαύρη πέτρα πίσω σου, τότε φρόντισε να μην είσαι τουρίστας στις ζωές των αγαπημένων σου. Γιατί όταν γυρίσεις με το καλό, ναι, εκεί θα είναι, αλλά θα έχεις χάσει πάααρα πολλά και σημαντικά.